[ سوره الزمر ‹ 39 › : آيات 4 تا 5 ] لَوْ أَرادَ اللَّه أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً لاصْطَفى مِمَّا يَخْلُقُ ما يَشاءُ سُبْحانَه هُوَ اللَّه الْواحِدُ الْقَهَّارُ ‹ 4 › خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهارِ وَيُكَوِّرُ النَّهارَ عَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لأَجَلٍ مُسَمًّى أَلا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ‹ 5 › ترجمه : 4 - اگر ( به فرض محال ) خدا مىخواست فرزندى انتخاب كند از ميان مخلوقاتش آنچه را مىخواست بر مىگزيد ، منزه است ، ( از اينكه فرزندى داشته باشد ) او خداوند واحد قهار است . 5 - آسمانها و زمين را به حق آفريد ، شب را بر روز مىپيچد ، و روز را بر شب ، و خورشيد و ماه را مسخر فرمان خويش قرار داد ، هر كدام تا سرآمد معينى به حركت خود ادامه مىدهند ، آگاه باشيد او قادر بخشنده است تفسير : او حاكم بر همه چيز است ، چه نيازى به فرزند دارد ؟ ! مشركان علاوه بر اينكه بتها را واسطه و شفيعان نزد خدا مىدانستند كه در آيات گذشته از آن سخن بود ، عقيده ديگرى در باره بعضى از معبودان خود مانند فرشتگان داشتند كه آنها را دختران خدا مىپنداشتند ، نخستين آيه مورد